Ноември!
Потрепват широките листа
на някакво неизвестно
за мен
дърво –
виждам ги през прозореца –
зелени и тук-там
обагрени в жълто,
обагрени в оранжево,
обагрени в червено.
… и едни такива
прашинки
се гонят в слънчевите снопове…
Топло е слънцето.
Няма и помен от
сняг.
Няма и студ.
Ако обичах морето,
може би
щях да отида
на плаж.
Но сега искам само да
чета
поезия –
за есените и зимите на
Виктор Пасков.
Ноември?
